خجسته

در این وبلاگ کامنت بی‌ربط و کامنت بی‌نام حذف خواهد شد

25 خرداد بعد از چهار سال

کشور آدم مثل خانواده آدم می‌مونه. شاید خودت به‌تر از هر کسی ایرادهای رفتاری افراد خانواده‌ات رو بدونی. شاید بیش‌تر از هر آدم دیگه‌ای از دست‌شون شاکی بشی. شاید بری اصلن یه جای دوری تنها و مستقل زندگی کنی...اما دست کم از نظر ژنتیکی به اون خانواده .متصلی. نمی‌تونی دیگه عضو اون خانواده نباشی. این کشور مال همه ماست. یادمون نره. 

  
نویسنده : ساناز ; ساعت ۸:٠٩ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/۳/٢٦
تگ ها :


دوست داشتن ساناز به وقت تاریکی

وقتی خوبی و خوشحالی، وقتی زیبایی و می‌درخشی، وقتی از خودت راضی هستی و انتظارات خودت از خودت را برآورده می‌کنی، نه فقط خودت که دیگران هم دوستت دارند و تحسینت می‌کنند. ولی یادت باشد همیشه انقدر خوش‌بخت نبوده‌ای که وقتی بدخلقی، وقتی خودت از دست خودت عصبانی و ناراضی هستی هم دوست داشته شوی. و شاید این پاداش تمام آن تلاش‌ها باشد برای دوست داشتن تاریک‌ترین ساناز. مبارکت باشد. لذتش را ببر. گمانم لیاقتش را داری.

  
نویسنده : ساناز ; ساعت ٥:٠٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۳/٢٠
تگ ها :


من هنوز رای می‌دهم

من هنوز چهار سال پیش را فراموش نکرده‌ام، مطمئن باشید. اما جمعه پیش رو باز هم می‌روم و رای می‌دهم. دلایلم زیاد است و خیلی حرف زده‌ام جاهای مختلف درباره این تصمیم. شاید خلاصه‌اش این باشد که در این بیست سالی که از اولین رای دادنم می‌گذرد شده که از رای ندادن پشیمان شوم، از رای دادن هرگز پشیمان نبوده‌ام. حتی وقتی شمرده نشد. 

  
نویسنده : ساناز ; ساعت ٧:٥٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/۳/۱٩
تگ ها :


می‌شه ببندی بالمو؟ آخه شکسته بالم

این ترانه جدید سیاوش قمیشی را شنیده‌اید؟ نشنیده‌اید؟ خوب بشنوید. نظر من را بخواهید، این ترانه، ترانه عاشقی کردن آدم‌های زخم‌خورده است. آدم‌های مثلن سی‌وچندساله که پیش از این بی‌پروا عاشقی کرده‌اند و زخم خورده‌اند. از دست داده‌اند و معنی خستگی را می‌فهمند، و حالا به‌دور از فانتزی‌ها و خوش‌خیالی‌های نوجوانانه، می‌دانند عشق درد دارد. اما درمانش هم انگار در همین عشق است. دلم می‌خواهد این ترانه را، ترانه عاشق‌های بالغ، نام‌گزاری کنم.

  
نویسنده : ساناز ; ساعت ٢:٤٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۳/٥
تگ ها :