خجسته

در این وبلاگ کامنت بی‌ربط و کامنت بی‌نام حذف خواهد شد

جهان را که آفريد ؟

«-جهان را که آفريد ؟ »

«جهان را ؟‌
من
آفريدم !
به جز آن که من اش انگشتان معجزه گر باشد
که را توان آفرينش اين هست ؟
جهان را
من آفريدم »

«- جهان را
چگونه آفريدی ؟ »

«چگونه ؟
به لطف کودکانه اعجاز !
به جز آنکه رويتی چون منش باشد
(تعادل ظريف يکی نا ممکن
در ذروه ی امکان )
که را طاقت پاسخ گفتن اين هست ؟

به کرشمه دست بر آورده
جهان را
به الگوی خويش
بريدم »

¤¤¤

مرا اما محرابی نيست ،
که پرستش من
همه
« برخوردار بودن » است .
مرا بر محرابی کتابی نيست ،
که زبان من
همه
« امکان سرودن » است .
مرا بر آسمان و زمين
قرار
نيست
چرا که مرا
منيتی در کار نيست :
نه من ام من .
به زبان تو سخن می گويم
و در تو می گذرم .

فرصتی تپنده ام در فاصله ی ميلاد و مرگ
تا معجزه را
امکان عشوه
بر دوام ماند .


احمد شاملو - ۳تير ۱۳۶۲ (مدايح بی صله )

  
نویسنده : ساناز ; ساعت ٧:٥٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٢/۳/۱۱
تگ ها :