خجسته

در این وبلاگ کامنت بی‌ربط و کامنت بی‌نام حذف خواهد شد

ولنتاین

 

من اولین بار دانشجو بودم که اسم ولنتاین رو شنیدم. یادم نمی‌آد سال ٧۶ یا ٧٧ می‌خوام بگم که من تا قبل از بیست سالگی اصلا نمی‌دونستم ولنتاین چی هست. ولی از وقتی فهمیدم برای فرهنگی که روزی برای جشن گرفتن به بهانه عاشقی دارد احترام قائلم. یادم هست که همان وقت ها به نظر اکثر دوستان روشن‌فکرم (بارها گفته‌ام به نظر من روشن‌فکر فحش نیست. فقط توصیف است) کار لوسی بود که به بهانه یک روز کاملا غربی بخواهی هدیه به آدمی که دوستش داری بدهی. به نظر من اما هدیه دادن به آدمی که دوستش داری به هیچ بهانه‌ای لوس نیست. می‌دانید من یک ذات بی‌کلاس لوس رمانتیکی دارم که از قضا خودم خیلی دوستش دارم.

در ایران آدم‌هایی هستند همیشه در تدارک مبارزه با غرب‌زدگی. که فکر‌کنم تخم کینه به گرایش به غرب را مرحوم آل‌احمد انداخت به جان این مردم. (به نظر من که کاشتن تخم کینه کار خوبی نیست حالا کینه به هرچه.) بعضی از این آدم‌ها با سلاح اسلام می‌روند به جنگ غرب‌زدگی و برخی با سلاح ایران باستان. این شد که طی چند سال بعد از آشنایی جامعه ایرانی با ولنتاین و همه‌گیر شدن آن بین جوانان نمونه اسلامی و ایران باستانی روز ولنتاین فورا ساخته و معرفی شد. روز اسلامی‌اش که واقعا معرکه است سالگرد شب زفاف حضرت علی و حضرت فاطمه شد روز خانواده و ولنتاین اسلامی. از آن طرف هم دوستان جستجو کردند و ۴ روز بعد از ولنتاین یک جشن ایران باستان را پیدا کردند به نام سپندارمذگان که ظاهرا روز زن بوده در ایران باستان و هزاران سال پیش در چنین روزی ملت به زنان هدیه می‌داده‌اند. خلاصه که هر روز ایمیل و پیامک و...که آقا به جای ولنتاین بیایید و سپندارمذگان جشن بگیرید.

نظر من؟ : به نظر من روزهای ولنتاین غربی و اسلامی و ایران باستانی هر سه به یک اندازه برای فرهنگ ما غریبه هستند. فرهنگ ما هنوز با جشن غریبه است با عشق غریبه است و طبیعتا با جشنی به بهانه عشق غریبه است. و راستش از این حرکات واکنشی با این روحیه که "اوهوی غربی ها ما هیچ چیز از شما کم نداریم" هیچ خوشم نمی‌آید. برای ما اگر مهم بود داشتن روزی مشابه ولنتاین، سپندارمذگان را فراموش نمی‌کردیم که حالا مجبور باشیم به زور ایمیل و نوت فیس بوک و پیامک یادآوری‌اش کنیم.

برای جامعه‌ای که عاشق نمی‌شود، شاد نمی‌شود، نمی‌خندد و به دنبال زیبایی نیست، هم ولنتاین غنیمت است هم سپندارمذگان و هم سالگرد زفاف علی و فاطمه. من ترجیح می‌دهم هیچ مناسبتی را برای شاد بودن از دست ندهم. من ترجیح می‌دهم با هیچ فرهنگی دشمن نباشم. من ترجیح می‌دهم به جای تخم کینه تخم عشق بکارم.

 

 

 

  
نویسنده : ساناز ; ساعت ۱:٢٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱۱/٢٥
تگ ها :