خجسته

در این وبلاگ کامنت بی‌ربط و کامنت بی‌نام حذف خواهد شد

برف و سمفونی ابری

 

مادرم برای غذا گرم کرده. می‌خورم و وقتی غذا تمام شد تشکر می‌کنم. مهمانی می‌روم، حتی خیلی وقت‌ها وقتی غذای رستورانی خیلی خوب است، بعد از غذا تشکر می‌کنم. حالا چرا وقتی یک کتاب خوب می‌خوانم تشکر نکنم؟

آقای پیمان اسماعیلی، کتاب برف و سمفونی ابری‌تان را خواندم. یک روز کش‌دار پر از بی‌حوصلگی را برایم رنگی کرد. ممنونم. هرچه جایزه گرفته‌اید و در آینده خواهیدگرفت نوش جانتان.

 

  
نویسنده : ساناز ; ساعت ٤:٤٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱/۳٠
تگ ها :