خجسته

در این وبلاگ کامنت بی‌ربط و کامنت بی‌نام حذف خواهد شد

بوستان بهشت مادران

 

این سانازی که شما دارین نوشته‌هاش رو می‌خونین می‌دونین که خیلی ورزشکار شده؟ راستش از وقتی در بلاد کفر پروژه خودخفه‌سازی با هوای آزاد را اجرا می‌کردم یک نیم‌چه اعتیادی به پیاده‌روی پیدا کرده‌ام. از آنجایی که پیاده‌روی پا می‌خواهد (پا نه به‌مثابه یک عضو بدن بلکه به‌مثابه یک دوست و همراه یا همان پایه) یکی از دوستان خیلی خیلی قدیمی را گول زدم و باهم رفتیم پارک ملت. بعد هم این دوست عزیز من را گول زد و برد بوستان بهشت مادران! اگر از نام بوستان چیزی دستگیرتان نشده بگویم که این بوستان جز معدود مکان‌هایی در این مرز پرگهر است که بانوان می‌توانند در هوای آزاد بدون حجاب اسلامی دمی نفسی تازه کنند. خلاصه که در و دیوار بوستان را استتار کرده‌اند و دیوار کشیده‌اند که خدای نکرده چشم نامحرمی به تن و بدن بانوان بی‌حجاب نیافتد. از آن گذشته بدیهی است که هیچ مردی اجازه ورود به بوستان بهشت مادران را ندارد. یک نگاهی که به نام‌گذاری و شرایط بوستان بیاندازید می‌توانید حدس بزنید سازندگان آن تعریفشان از بهشت چیست! برای کامل شدن تصویر بهشت بر مرتفع‌ترین نقطه پارک هم یک تندیس مادر  و البته به یاد بانوان شهیده (من می‌دانم استفاده از کلمه شهیده در فارسی اشتباه است، شهرداری تهران نمی‌داند.) نصب شده‌است تا بهشت زیر پای مادران باشد.

با دوستم پیاده‌روی و ورزش و خوش‌گذرانی کرده‌ایم و داریم برمی‌گردیم که تابلوهای راهنما تذکر بانوان محجبه (کارکنان پارک همه با حجاب هستند. لابد به استتار پارک اعتماد ندارند. یا شاید هم مجبورند. خلاصه که به هیچ وجه نمی‌خواهم لحظه‌ای هم به ‌جایشان باشم.) می‌فهمیم که به دروازه‌های بهشت نزدیک می‌شویم و باید دوباره کمی تا قسمتی با حجاب شویم. خلاصه که با حجاب کامل اسلامی از بهشت بیرون می‌آییم و وارد جهنم زنان و مادران می‌شویم. راستی دیروز روز مادر بود.

 

  
نویسنده : ساناز ; ساعت ٤:٥۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۳/۱٤
تگ ها :