خجسته

در این وبلاگ کامنت بی‌ربط و کامنت بی‌نام حذف خواهد شد

تخیل بی مرز

 

من که باور نمی‌کنم در این زبان‌های اسپانیایی و پرتغالی جادویی وجود نداشته‌باشد. چطور ممکن است که این همه جسارت در تخیل وجود داشته‌باشد در ذهن کسانی که به این زبان‌ها حرف می‌زنند و باز آدم فکر کند هیچ جادویی در این زبان‌ها نیست.

باور نمی‌کنید؟ پشت سر هم به‌یاد آوردن اسم‌هایی مثل پابلو پیکاسو، خوان میرو، خورخه لوئیس بورخس، سالوادور دالی، گابریل گارسیا مارکز، فریدا کالو، لوئیس بونوئل، ماریو بارگاس یوسا و... هم نظرتان را عوض نمی‌کند؟

البته کسانی هم معتقدند که این همه جادو تاثیر فرهنگ سرخ‌پوستان امریکای جنوبی است که با همین زبان به شبه جزیره ایبری وارد شده‌است. خلاصه که در دنیای معاصر به‌نظر من این زبان انگار مرزهای تخیل را می‌شکند، حالا به هر دلیلی.

 

  
نویسنده : ساناز ; ساعت ۳:۱۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٥/۳۱
تگ ها :