خجسته

در این وبلاگ کامنت بی‌ربط و کامنت بی‌نام حذف خواهد شد

ٰTime sharing یا اتاقی از آن خود

 

چه کسی است که نخوانده باشد، نشنیده باشد از اتاقی از آن خود خانوم وولف بزرگ؟ برای هر زنی که می‌نویسد یک اتاق از آن خود لازم است و درآمدی معادل 500 پوند.

کیست که نداند این فقط مختص زنانی که می‌نویسند نیست که نیاز دارند به درآمدی مستقل و اتاقی از آن خود.

دوستان مونث من اغلب درآمد مستقل را دارند. اما اتاقی از آن خود؟ اتاقش هم باشد زمانش را ندارند. عادت ندارم درد دل دوستانم را برای بقیه دوستانم بازگو کنم ولی این روزها با هرکدامشان که حرف می‌زنم نیازی مبرم دارند به فضایی و زمانی برای خود. باورتان می‌شود ندارند؟ یک ساعت در روز که بتوانند در یک اتاق را ببندند و صرفا با خودشان خلوت کنند. صدای گریه بچه نباشد، درخواست‌های شوهر نباشد مهمان از راه نرسد تلفن زنگ نزند...

دلم می‌خواهد بروم هر روز یکی از دوستانم را از خانه‌اش بدزدم بیاورمش بگذارمش توی اتاق خوابم و در را رویش ببندم و بگویم یک ساعت فقط به خودت فکر کن. بعد از یک ساعت در را باز کنم و بگویم حالا بگو چه می‌خواهی. مطمئنم که همه‌شان از این سردرگمی کوفتی که دارند تویش غرق می‌شوند نجات پیدا می‌کنند.

به خدا زمانی از آن خود باید جز حقوق بشر باشد.

 

 

  
نویسنده : ساناز ; ساعت ۱:٥۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٠/۸
تگ ها :