خجسته

در این وبلاگ کامنت بی‌ربط و کامنت بی‌نام حذف خواهد شد

دلم روشن است

 

دم غروب که می‌شود، خانه تاریک-روشن می‌شود. هر چقدر که چراغ روشن می‌کنم دلم روشن نمی‌شود. خورشید که کاملا غروب کند، از روشن شدنش که دل ببرم یک دیوارکوب هم برایم کافی است. دل که می‌برم چیزی از توی قلبم سوسو می‌زند و دلم را روشن می‌کند.

 

  
نویسنده : ساناز ; ساعت ٤:۳٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٠/٩
تگ ها :