خجسته

در این وبلاگ کامنت بی‌ربط و کامنت بی‌نام حذف خواهد شد

هنوز هم مهربان‌تر باش

 

به آرامش الانم و سکوت خانه‌ام که نگاه می‌کنم باور نمی‌شود هنوز 24 ساعت هم نگذشته از دیروز به آن شلوغی. 

مرخصی که بنویسی مثلا 3 روز یعنی از 6 روز قبل باید دو برابر کار کنی و وقتی برگشتی هم تا 6 روز باید دو برابر کار کنی تازه منت هم روی سرت باشد که داری می‌روی مرخصی یا تازه از مرخصی برگشته‌ای. از در و دیوار کار می‌ریزد روی سرم. 

تلفن صرافی که با پیک پول می‌آورد را گم کرده‌ام. ویزا دبی هنوز نیامده. به‌خاطر فرصت کم دارم با گران‌ترین پرواز ممکن می‌روم دبی. همین هم با منت و شانس و... پیدا شده. کلا به‌صورت بی‌انصافانه‌ای دارد گران تمام می‌شود این سفر. منتظرم که کارانه دی را بریزند به حسابم که بتوانم بروم صرافی و بقیه پول آژانس را بدهم و...

ساعت که پنج می‌شود به اندازه یک هفته از یک روزم خاطره دارم.

ساعت 8:30 دارم درباره خودم می‌گویم: " آدمی هستم که هیچ کاری انجام نمی‌دهم. آخرین کار مهمم در دنیای بیرونی جدایی‌ام بوده یعنی دو سال پیش. و همین‌طور دارم ول می‌چرخم و هیچ غلطی نمی‌کنم در زندگی‌ام و از دست خودم عصبانی‌ام و..."

این یعنی هنوز هم یادنگرفته‌ام که با خودم مهربان باشم و منصفانه خودم را ببینم.

 

  
نویسنده : ساناز ; ساعت ٤:۱٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱۱/۱۳
تگ ها :