خجسته

در این وبلاگ کامنت بی‌ربط و کامنت بی‌نام حذف خواهد شد

چهل تکه شده‌ام

 

این روزها گیجم. هزار تکه می‌شود ذهنم. یک بخشی دارد مدام حساب و کتاب می‌کند که از پس هزینه‌های سفرم بربیاید، باید حواسش به قیمت بلیط و قیمت سوغاتی و خرج‌های روزمره باشد. و بعد هی بهترین راه‌ها را انتخاب کند بی که راهنمایی داشته‌باشد یا مشورتی. یک بخشی دارد کارهای شرکت را تند و تند انجام می‌دهد که قبل از شروع مرخصی تمام‌شان کند، باید حواسش باشد این دم آخری با رئیس جان دعوایش نشود که نکند یک وقتی کلا با مرخصی مخالفت کند.  یک بخشی مشغول اتفاقات ولنتاین به بعد کشور است، باید حواسش باشد که مفیدترین کار را انجام بدهد و امنیت خودش و یا دیگری را بی‌جهت به خطر نیاندازد و هزینه اضافی غیرقابل جبران ندهد. یک بخشی سرش به کار خودش است و هی دارد دنبال زن درون گم شده و مرد بیرون نایاب می‌گردد. یک بخش دیگر گیر داده به خواندن ادبیات کهن و می‌گوید بی ادبیات زندگی نشاید حالا اگر نمی‌نویسی تا نفس داری بخوان، سفرنامه ناصرخسرو تمام می‌شود، کلیله‌ودمنه، این یکی تمام می‌شود هزارویک شب. بعد باید حواسش باشد کلمه‌های فارسی ازیادرفته را پیدا کند، معنی‌اش را از دهخدا دربیاورد و فهرست کند برای یک وقتی که اگر قلم دوباره راه افتاد به جایش استفاده کند ازشان. بعد با هر دوستی که حرف می‌زنی شریک یک بخشی است. چقدر کم‌یاب است دوستی که بتوانی درباره همه این تکه‌ها حرف بزنی برایش. تن/ها/یم و از این تنهایی، خس/ته/ام. خسته و بی‌انرژی. برای شروع سفرم ثانیه شماری می‌کنم.

 

  
نویسنده : ساناز ; ساعت ٢:۳٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱۱/۳٠
تگ ها :