خجسته

در این وبلاگ کامنت بی‌ربط و کامنت بی‌نام حذف خواهد شد

واشنگتن 22

 

یک زمانی وقتی من بچه بودم، اگر می‌خواستند بگویند کسی توی امریکا خیلی وضع‌اش خوب است می‌گفتند طرف پمپ بنزین دارد. (ممل امریکایی درون هر ایرانی را عشق است.) بعد من همیشه عاشق شلوارهای پیش‌سینه‌دار کارگرهای پمپ بنزین بودم. به شلوار پیش‌سینه‌دار هم می‌گفتم شلوار پمپ‌بنزینی و خیلی باهاش حال می‌کردم. بعد فکر می‌کردم آدم توی امریکا پمپ‌بنزین داشته‌باشد یعنی چند تا شلوار پمپ‌بنزینی دارد؟

حالا من امشب دعوت شدم به مهمانیی در منزل یک آقایی صاحب 5 پمپ‌بنزین. (البته من کلا یکی از وظایفم این‌جا این است که مدام دعوت بشوم منزل دوستان و آشنایان پسرعمو. کلی تجربه‌ام درباره انواع و اقسام مهاجرین ایرانی مقیم امریکا زیاد شده) بعد من فهمیدم هر پمپ‌بنزین می‌تواند آدم را صاحب یک مرسدس بنز مدل سی اس خدا بکند. این را پس از شمردن اتومبیل‌های پارک شده در پارکینگ خانه متوجه شدم. منزل مذکور باز هم در منطقه پوتومک مذکور در چند پست قبل بود. بنده از ترس اینکه در خانه مذکور گم بشوم مثل بچه‌های خوب نشسته بودم سر جایم و هربار هم که می‌رقصیدم سعی می‌کردم زیاد نچرخم که بتوانم دوباره صندلی‌ام را پیدا کنم. ولی آقای صاحب 5 تا پمپ بنزین حتی یک عدد هم شلوار پمپ‌بنزینی نداشت و من فکر کردم چه فایده دارد 5 تا پمپ بنزین وقتی یک عدد شلوار پمپ‌بنزینی نصیب آدم نکند.

از وقتی بلیط ال‌ای ایمیل شده برایم، ذکر نازنین، نازنین، گرفته‌ام باورم نمی‌شود که می‌بینم‌اش بعد از این همه سال. هی دلم می‌خواهد زود 5شنبه بشود. از طرفی اگر زود 5شنبه بشود یعنی چیزی به آخر سفر نمانده. مانده‌ام که دلم چه بخواهد. (نه که فرشتگان مقرب دست به سینه ایستاده‌اند ببینند من دلم چه می‌خواهد که اجرایش کنند از اون لحاظ!‌) 

بعد هم چرا این‌جا کسی باورش نمی‌شود که من گوشت دوست ندارم؟ اول مقادیری جوجه کباب...نه ببخشید جوجه باربیکیو کرده‌اند می‌گویند چرا کم خوردی می‌گویم ممنون من گوشت دوست ندارم. بعد کباب چنجه آورده‌اند سر میز باز می‌گویند چرا نمی‌خوری می‌گویم گوشت دوست ندارم. نشسته‌ام دارم ماست‌وخیارم را می‌خورم. همبرگر ذغالی می‌رسد. کور بشوم اگر دروغ بگویم، باز می‌پرسند چرا پس همبرگر نمی‌خوری می‌گویم گوشت دوست ندارم. استیک داغ از روی آتش می‌رسد. باز... این‌بار می‌گویم ممنون من دیگه سیر شدم.

قرار بوده امشب اینجا برف بیاید و تا فردا ظهر هم ادامه داشته‌باشد. هنوز که ساعت نزدیک 2 صبح یکشنبه است که خبری از برف نیست. من دلک برای شکوفه‌های گیلاسی می‌سوزد که قرار است از فردا جشن‌شان شروع بشود.

 

  
نویسنده : ساناز ; ساعت ٩:٤٢ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱/٧
تگ ها :