خجسته

در این وبلاگ کامنت بی‌ربط و کامنت بی‌نام حذف خواهد شد

سفرنامه تکمیلی

 

خوب هستند آدم‌هایی که از خود من هیجان‌زده‌تر هستند درباره سفر اخیرم به بلاد کفر!!! چند سوال مشترک هست که این حدود دو هفته روز نبوده که از من پرسیده نشود:

١. هیچ دلت خواست بمانی همان‌جا؟ پاسخ: به هیچ وجه!

٢. سفر به‌ات خوش گذشت؟ پاسخ: بله! بسیار زیاد، و هنوز هم از اثرات سفر شاد و سرحال و پرانرژی و شارژم.

٣. از کشور امریکا خوشت آمد؟ پاسخ: اگر توقع پاسخ یک کلمه‌ای دارید خیالتان را راحت کنم، نه. اگر دنبال چند و چون و چرایش هستید به ادامه همین نوشته مراجعه کنید.

خوب همین الان بگویم که خودم واقفم که چقدر دارم کار ابلهانه‌ای می‌کنم که با یک سفر یک ماهه به یک کشور درباره‌اش نظر می‌دهم. همه حرف‌های من را ضرب‌در ضریب "آخه مگه آدم یه ماهه چی می‌فهمه از یه کشور" بکنید لطفا.

اگر بخواهم آنچه را من از امریکا دیدم، در یک جمله توصیف کنم. باید بگویم مردم امریکا بسیار شبیه مردم ایران هستند اگر همه مقادیری مرفه‌تر و پول‌دارتر بودند. توجه دارید که آدمی‌زاد وقتی مشکل مالی ندارد البته کمی مهربان‌تر می‌شود و آرام‌تر. ولی پول آدم را بافرهنگ‌تر نمی‌کند. زندگی سالم‌تر و انسانی‌تر تا جایی که من دیدم بیشتر از ایران دغدغه مردم نبود. از طرفی هم ساختار جامعه به شکلی است که تو را کمک می‌کند برای مرفه‌تر زندگی کردن نه لزوما بهتر زندگی کردن یا انسانی‌تر زندگی کردن.

همین! من حرف دیگری ندارم به خدا و اصولا بیشتر از این به خودم اجازه نمی‌دهم چیزی بنویسم.

 

  
نویسنده : ساناز ; ساعت ۱٢:۱٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱/۳۱
تگ ها :