خجسته

در این وبلاگ کامنت بی‌ربط و کامنت بی‌نام حذف خواهد شد

چاه لازمم رسمن

 

من آدم ساده‌ای بودم. چیزی برای پنهان کردن از کسی نداشتم. می‌نوشتم و خوانده می‌شدم و لذت می‌بردم. مهم نبود کدام یادداشت را چه کسی می‌خواند. بعد یک جایی رسید که دیدم فلان یادداشت فلانی را دل‌خور کرده و دل‌خوری او باعث شده فلانی دل‌گیر شود و اوه! نمی‌ارزید. اولین وبلاگ مخفی ساخته شد. خواننده‌های خودش را پیدا کرد و با بعضی‌هایشان دوست شدم و...نه یک حرف‌هایی را آن‌جا هم نمی‌شود زد. وبلاگ مخفی بعدی. بعد گودر آمد. یک حرف‌هایی را توی گودر می‌شد نوشت جای دیگر نمی‌شد. بعد حرف‌هایی که توی گودر هم نمی‌شد نوشت. اکانت جعلی گودر...بعد پلاس و حلقه‌های مختلف پلاس... حرفی را برای این حلقه بنویسی که فلانی و فلانی نتوانند بخوانند. صفحه‌های گروهی فیسبوک و حتی زیرگروه‌ها! باز اما حرف‌هایی هست که هیچ جا نمی‌شود برای خوانده شدن نوشت‌شان. همین امروز یک حس ساده رضایتم را هیچ جا نداشتم که بنویسم و خوانده شود. من کی این همه پیچیده شدم؟ زندگی ساده‌ام کی این همه رابطه‌های تو در تو پیدا کرد؟

  
نویسنده : ساناز ; ساعت ۳:٠۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٤/٤
تگ ها :