خجسته

در این وبلاگ کامنت بی‌ربط و کامنت بی‌نام حذف خواهد شد

حال امروزم

یک حالی است که دلم می‌خواهد هیچ صدای اضافه‌ای نشنوم، حتی موسیقی. 
نور اگر هست فقط طبیعی و یا از پشت پرده حریر. 
حتی دلم می‌خواهد از تنوع رنگ‌ها و طعم‌ها هم دوری کنم و روی بیاورم به مشکی و تلخ.

یاد گرفته‌ام در برابر این حال مقاومت نکنم، تن بدهم.
تا بیاید سهمش رو بردارد و در صلح با هم خداحافظی کنیم و برود.
 تا بار دیگر که کی دوباره، به چه بهانه‌ای با هم ملاقات کنیم. 
هر دو می‌دانیم این وداع آخر نیست.


  
نویسنده : ساناز ; ساعت ٧:۱۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٥/٦/٢٥
تگ ها :