خجسته

در این وبلاگ کامنت بی‌ربط و کامنت بی‌نام حذف خواهد شد

۱۳ آبان

۲۴ سال پيش عده ای دانشجو ايرانی سفارت ايالات متحده امريکا در تهران را بر خلاف عرف بين المللی اشغال کردند . تا اينجا که يک اتفاق است و در يک کشور تازه انقلاب کرده و از يک عده دانشجوی انقلابی ، چندان هم بعيد نيست . ولی سياستمداران با تجربه تر هم مجال مخالفت نيافتند . چون اين حرکت انقلاب دوم ايران نام گرفت . و سالها هزينه های زيادی را به کشور و مردم تحميل کرد .

يک نکته با مزه : پس از چند روز از اين واقعه گروگان های زن و رنگين پوست ، آزاد شدند . چون کسی در ايران فرمان ميداد که معتقد بود به اين دو قشر در امريکا خيلی ظلم شده و چون در ايران پس از انقلاب قرار بود به کسی ظلم نشود ، پس اين دو گروه آزاد شدند . راستی اگر کالين پاول ، کاندولينا رايس و مادلين آلبرايت هم جز اين گروگان ها بودند هم آزاد ميشدند !!! چون در حکومت آن روز ايران کسی احتمال نميداد در امريکای جهان خوار زنان و رنگين پوستان ( که هميشه در امريکا مظلوم بوده اند ) به درجه ای برسند که خطری برای ايران باشند .

اما يک نکته با مزه ديگر : اين دانشجويان پيرو خط امام الان کجا هستند ؟ حالا که به تجربه و شعور سياسی بيشتری دست يافته اند ، درباره وقايع ۱۳ آبان سال ۱۳۵۸ چه فکر ميکنند ؟ اگر امروز قرار باشد عده ای دانشجو چنين کاری را تکرار کنند اين عده که اين تجربه را دارند به آنها چه خواهند گفت ؟ البته اگر مجال سخن گفتن بيابند .

  
نویسنده : ساناز ; ساعت ٧:۱٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٢/۸/۱۳
تگ ها :