خجسته

در این وبلاگ کامنت بی‌ربط و کامنت بی‌نام حذف خواهد شد

انتخابات ، با نتيجه ای معلوم .

من جز كساني بودم كه گفته بودم تا صبح روز انتخابات تصميم قطعي نميگيرم كه در انتخابات شركت ميكنم يا نه . حالا اما اگر اتفاق تازه اي نيفتد ، راي نخواهم داد . يعني اگر هم بخواهم راي بدهم هم كسي نمانده . حتي انتخابي بين بد و بدتر هم نخواهم داشت . اما به شدت نگرانم چون بالاخره اقليتي در كشور وجود دارند كه در انتخابات به حكم تكليف و ... شركت خواهند كرد و از حالا پيداست نتيجه چه خواهد بود .
اما ما بعد از انتخابات چه خواهيم كرد ؟ ما با مجلسي كه مشابه شوراي شهر تهران خواهد بود چه ميكنيم ؟
در همه ميادين كشور اين بار شهيد دفن خواهد شد .ما چه خواهيم كرد ؟ ما ايرانيان مقيم ايران با حلقه طنابي كه راه تنفسمان را روز به روز تنگتر خواهد كرد چه خواهيم كرد ؟
پيش از رد صلاحيت ها اكثر ايرانيان خارج از كشور شركت نكردن در انتخابات را تبليغ ميكردند و بسياري از ما دو دل بوديم . چون اين ما هستيم كه با اين شرايط بايد زندگي كنيم . اما حالا بدون ذره اي دودلي در انتخابات شركت نميكنيم ولي ميدانيم كه نتيجه خوبي نخواهد داشت . ميدانيم كه اين زندگي ماست كه سختتر ميشود . اين ما هستيم كه حتي يك ميهماني بي دلهره نخواهيم داشت . چه رسد به رقصي و نوشي . اين ما هستيم كه ديگر بار از فيلمها و كتابها و روزنامه ها محروم ميشويم . حتي اينترنت و ماهواره هم محدودتر از حالا خواهد
شد . آري اين ما هستيم تنها ما . اين بار ما بايد كاري كنيم . چون اين بار اين زندگي ماست كه هدر ميشود . نه زندگي هيچ كس ديگر و نه منافع هيچ كشور ديگري در خطر نخواهد بود . آري ما ايرانيان مقيم ايران اينبار كاملا تنها هستيم . ( البته خدا ميدانيد که آيا پيش از اين هم تنها بوديم يا نه )

  
نویسنده : ساناز ; ساعت ۳:۳٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٢/۱۱/٢٠
تگ ها :