خجسته

در این وبلاگ کامنت بی‌ربط و کامنت بی‌نام حذف خواهد شد

 

من ۴ روز است که لال شده ام . در واقع اسم بيماری من لارنژيت است ولی من فکر ميکنم اسم بهترش لالنژيت باشد ! در واقع طی مراحل زير من به افتخار صامت بودن نائل آمدم !

۱ . سرما خوردم !

۲. با پررويی تمام رفتم کوه .

۳. موقع کوهنوردی دائم حرف زدم جيغ زدم و....

۴. يک کاسه خوراک لوبيا چيتی با فلفل فراوان نوش جان کردم .

تمام عوامل بالا به اضافه آلودگی هوای تهران باعث شد که من کم کم صدايم را از دست بدهم . راستش بيماری جالبی است گلو متورم ميشود و تارهای صوتی جايی برای ارتعاش ندارند بنابراين بيمار فلک زده سعی ميکند حرف بزند ولی درنهايت فقط مثل ماهی لبهايش تکان ميخورد . البته پزشک حرف زدن را برای ۴ يا ۵ روز اکيدا ممنوع اعلام ميکند !

اين چند روز زياد هم بد نگذشته مجبور نيستی حرفهايی که دوست نداری بزنی . وقتی هم پاسخی نداشته باشی خيلی برای ديگران جالب نيست که با تو حرف بزنند البته حوصله آدم سر ميرود ولی جذابيتهای خودش را دارد !

  
نویسنده : ساناز ; ساعت ۱٢:۳٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/۱٠/٤
تگ ها :