خجسته

در این وبلاگ کامنت بی‌ربط و کامنت بی‌نام حذف خواهد شد

 

من هيچوقت اين آقای عليرضا نوری زاده را نتوانسته ام جدی بگيرم . به نظرم دغدغه اصلی اش روابط پشت پرده و اين قبيل چيزهاست . حس ميکنم تحليلهايش چندان اصولی نيست . ولی به نظرم يک فرق بزرگ با بخش بزرگی از ايرانيان خارج از کشور که خود را اپوزيسيون مينامند دارد و آن اين است که نگاهش به ايران است ، وقايع را جدی دنبال ميکند و کارش فقط فحش دادن به خاتمی چی ها و... نيست . پيشنهاد ميکنم اين نوشته اش را که در گويا هم هست بخوانيد :

چرا اصلاحات ناكام ماند و احمدي نژاد به تخت نشست؟

اين بخش از اين نوشته من را به ياد اشتباهی می اندازد که مرتکب شدم و خودم را نميتوانم ببخشم . و ميدانم کسانی هستند که در اين مورد مثل من فکر ميکنند :

فرض را بر اين بگيريم كه اپوزيسيون در داخل و خارج كشور انتخابات انجمنهاي شهر و شهرستان را تحريم نكرده بودو مردم نيز هم چون نخستين انتخابات شوراها با شوق و ذوق به پاي صندوقها مي‌رفتند. آنگاه انجمن شهر تهران به دست آبادگران نمي‌افتاد و مهدي چمران بر كرسي رئيس انجمن شهر تكيه نمي‌زد. بعد هم موقع انتخاب شهردار، فردي مثل محسن سازگارا و يا مهندس سحابي از سوي شوراي شهر تهران برگزيده مي‌شد و تحفه ‌اي هم چون محمود احمدي‌ نژاد اصولا در اين ميدان وارد نمي ‌شد. اين خطاي بزرگ همراه با بي‌اعتنائي مردم كه بخشي از آن ناشي از دلزدگي عمومي از اصلاح طلبان حكومتي بود زمينه را براي ظهور رايش اسلامي فراهم ساخت.

 

  
نویسنده : ساناز ; ساعت ۱۱:۳۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٤/۱۱/٢
تگ ها :