خجسته

در این وبلاگ کامنت بی‌ربط و کامنت بی‌نام حذف خواهد شد

 

هميشه برای من ارزان بودن اجناس چينی عجيب بوده . البته با توجه به اينکه اين اجناس اغلب از کيفيت خيلی پايينی برخوردار هستند و باتوجه به اينکه در چين نيروی کار خيلی ارزان است شايد نبايد خيلی تعجب کنم . ولی به هر حال چين به اروپا و امريکا نيز صادرات گسترده ای دارد و برای صادرات به اين کشورها لازم است استانداردهای موجود در آنها را رعايت کند . پس اجناس چينی ميتوانند با کيفيت هم باشند و باز هم ارزانتر از اجناس مشابه باشند .

اگر برای شما هم رشد اقتصادی چين جالب است پيشنهاد ميکنم اين مقاله را بخوانيد .

اما بخشهايی از مقاله چينی ها و كاستي هاي ما برای کسانی که سايت برايشان فيلتر شده :

آنچه دراين سفر توجه من را بيش از هرچيز به خود معطوف نمود اظهارات رئيس جمهور چين در ملاقات با رئيس مجلس کشورمان بود.او در مذاکرات با آقای هاشمی اظهار داشت که : ما از وضعيت اقتصادی کشورمان راضی نيستيم. ما حداقل سی سال از کشور همسايه خود عقب هستيم درحالی که هيچ دليلی برای اين عقب ماندگی وجود ندارد. مابايد ظرف 15 سال آينده به اندازه سی سال کار کنيم تا عقب ماندگی خودمان را دراين دوره به نصف برسانيم و اين يک تصميم ملی است. اينکه چين حداقل سی سال ازژاپن عقب بود حرف کاملا درستی بود .اما اين اظهارات مهم ذهن من را مشغول دو نکته کرد. اولا برای ديپلمات جوان يک کشور انقلابی مثل من، اين سوال جدی مطرح شد که چرا رئيس جمهور کشور بزرگ و انقلابی چين ، به اين راحتی در برابر رئيس مجلس يک کشور خارجی به نقد دولتش می پردازد و نسبت به عملکرد کشورش انتقاد می کند . ......دومين مسئله آن بود که رئيس جمهور کشوری از تغييرات بنيادين در اقتصاد کشورش سخن می گفت که شواهد نشان می داد فاقد ابزار تحقق آن است و به همين دليل واقعا موفقيت چين برای جبران نيمی از عقب ماندگی اش نسبت به ژاپن ظرف 15 سال دوراز ذهن بود. اقتصاد چين همه معايب يک اقتصاد دولتی متمرکز و بروکراسی حجيم و ناکار امد راداشت . فقدان خلاقيت و نو آوری و ابتکار ، فرسودگی تکنولوژی ، بازار بسته ومنزوی و غيررقابتی، غلبه ملاحظات سياسی براقتصاد ، از جمله اين معايب بود . باور کردنی نبود که چينی ها بتوانند آنچه را که ادعا می کنند عملی کنندو همه اين موانع را بردارند وبرای مشکلات راه حل پيدا کنند .تامين سرمايه عظيم مورد نياز چين برای توسعه دريک کشور يک ميليارد نفری، با روابط خارجی چند ده ميلياردی چين سازگار نبود

 طی سالهای 64 تا 76 دو بارديگر به چين سفر کردم . درهر سفر تحول سريع و شگفت انگيز چين در مسائل اقتصادی و اجتماعی مشهود بود. سرمايه گذاری درچين آغاز شده بود و تحرک زيادی در کشور بوجود آمده بود اما همچنان چين با سه مشکل مهم مواجه بود . به سرمايه¬ای عظيم نيازداشت . به تکنولوژی¬های مدرن دراختيار غرب نيازمند بود و به بازار برای صدور توليدات نه چندان مطلوبش نيازمند بود. بايد ديگران باورمی کردند که اجناس ارزان چينی جعلی و بی کيفيت نيست و بخصوص بايد به بازارهای بزرگی چون آمريکا و اروپا دست می يافت از سال 64 تاده سال بعد چين تنها توانست ساليانه 1 تا 4 ميليارد دلار سرمايه خارجی جذب کند. درسال 1993 اين رقم دوبرابر شد و درسالهای بعد به 27 و 30 ميليارد دلار رسيد.

درسال 1995چين وارد معامله مهمی با آمريکا شد. دراين سال چين چندين بار به ايران برسر قرارداد کارخانه فرآوری اورانيوم اصفهان به ايران هشدار داد و اعلام کرد که اگر کارکند پيش برود از پروژه خارج خواهد شد. دراوايل سال بعد دربهارسال 1376 چين رسماً پروژه UCF يعنی کارخانه فرآوری اورانيوم اصفهان را رها کرد و عملاً از ادامه قرارداد سرباز زد و عليرغم همه تلاش ايران ، اين کشورسردی دوساله روابط با ايران و پرداخت شصت و چند ميليون دلار را به عنوان غرامت پذيرفت ولی به همکاری مجدد با ايران تن نداد .

درهمين ايام دولت کلينتون با استناد به کناره گيری چين از همکاری هسته ای با ايران ، به کنگره آمريکا اعلام کرد که مشی گذشته چين تغيير کرده و خواستار لغو تحريمهای اقتصادی چين شد و با موافقت کنگره آمريکا ناگهان بازار بزرگ چند صد ميليارد دلاری آمريکا به روی چين باز شد

  
نویسنده : ساناز ; ساعت ۸:٠٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٤/۱۱/٥
تگ ها :