خجسته

در این وبلاگ کامنت بی‌ربط و کامنت بی‌نام حذف خواهد شد

يک واقعيت

فکر کنم پارسال همين موقع ها بود که رفتم پيش يک مشاور . از تمام مطالبی که بهم گفت يک چيز از همه بيشتر برام جالب بود : در هر مرحله رشد ، انسان احساس مقبوليتش را از افراد متفاوتی دريافت ميکند . در مرحله کودکی از خانواده و به ويژه والدينش ، در مرحله نوجوانی از دوستان و همسالانش و در دوران جوانی (بزرگسالی) از جنس مخالف و همسرش .

اما چيزهايی وجود دارد که باعث ميشود گاهی اين روند به شکل سالمش انجام نشود . در واقع مراحل رشد درست طی نشود و در واقع انسانها به طور طبيعی رشد نکنند .

يکی از اين موانع رشد فرهنگ مردسالار است که از طرفی برای آنکه بتواند دختران (و زنان آينده ) را تحت کنترل داشته باشد ، با تبليغ کليشه دختر خوب می کوشد دختری را سالم معرفی کند که به تمام خواسته های خانواده عمل می کند يا به کلام بهتر احساس مقبوليت را از خانواده اش دريافت ميکند . از طرف ديگر برای تربيت مردانی سلطه جو تر ، همواره پسری را که احساس مقبوليتش را از خانواده دريافت می کند را بچه ننه ، لوس و يا ننر می نامد . البته اين روند بيمار به همين جا ختم نمی شود . در ادامه مرد جوانی را که اين تا ييد را از دوست دختر ، نامزد و يا همسرش بگيرد ، ترسو ، ضعيف و زن ذليل می نامد . بدين ترتيب در يک جامعه مرد سالار به طور عموم رشد زنان در مرحله کودکی و رشد مردان در مرحله نوجوانی متوقف ميشود . و اولين تاثير مخرب اين رشد بيمار در روابط ناسالم بين همسران ديده ميشود . مردان جوانی که دوست دارند هنوز بيشتر وقتشان را با دوستانشان صرف کنند همانقدر رفتار ناسالمی دارند که زنان جوانی که اصطلاحا بدون اجازه مادرشان آب هم نمی خورند .

البته اين به اين معنی نيست که بايد هرگونه روابط با خانواده يا دوستان پس از ازدواج قطع شود بلکه مهم دريافت احساس مقبوليت و ترجيح داشتن اشخاص به طور سالم است .

  
نویسنده : ساناز ; ساعت ٩:٢٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٢/٢/۱٤
تگ ها :