دارم به محرم فکر ميکنم که به لطف اهالی مذهبی محل نميتوانی به اين ماه فکر نکنی حتی اگر نخواهی . از همين حالا اعلام کنم اگر با اين نوشته به کسی بر ميخورد لطفا به اين موضوع فکر کند که شب و روز به من هم بر ميخورد که مجبورم سر و صدايی مراسمی را تحمل کنم که اعتقادی به آن ندارم ( حتی وقتی مسلمان بودم هم اين شيوه عزاداری را قبول نداشتم ) و يا هزاران نمونه ديگر پس لطفا کمی خودتان را کنترل کنيد ميدانم که دارم به نقطه حساسی از اعتقادات شيعيان اشاره ميکنم . ولی قصدم اهانت نيست فقط ميخواهم بدون هاله تقدس واقعه عاشورا را بررسی کنم

ماه محرم ماه پيروزی خون برشمشير : اين پيروزی در چيست ؟ در کشته شدن تمام سربازان سپاه پيروز و به اسارت گرفته شدن بقيه همراهان سپاه و شکنجه و آزار آنان. و حکومت هم همچنان به دست سپاه مقابل باقی ميماند . و البته شيعيان معتقدند که با اين قيام شيعه ( اسلام ؟ ) زنده مانده و امام حسين جلوی انحراف دين را گرفته . خوب عزيزان من حکومت ما هم اسلامی است . پس اگر اعلام ميکند در مذاکرات هسته ای پيروز شده شما که مذهبی هستيد چرا ناراحت ميشويد ؟ اگر امام حسين پيروز ميدان بوده چرا مذاکرات هسته ای پيروزی نباشد ؟ ما به همه دنيا نشان داده ايم که امريکا با آنکه خود سلاح اتمی دارد و حتی از آن استفاده هم کرده حالا حتی اجازه نميدهد ما فن آوری صلح آميز هسته ای داشته باشيم . و احتمالا اين پيام ما در تاريخ زنده خواهد ماند . لطفا در اعتقاداتتان صادق باشيد . اگر معتقديد امام حسين پيروز شده چرا فکر ميکنيد ايران در مذاکرات هسته ای پيروز نشده ايم ؟ البته شايد با معيارهای دنيايی چند سالی هم تحريم شويم وگرسنگی بکشيم . شايد جنگ هم بشود و کشته هم بشويم و.... ولی در آخر پيروزی با ماست !

پ . ن : من هنوز هم امامان شيعه را نميتوانم بدون پيشوند ها امام يا حضرت نام ببرم با آنکه خودم را ديگر مسلمان نميدانم . که به نظرم تنها از سر عادت است . ولی با يادآوری امام حسين يک جمله معروف آن هم به يادم ميايد : اگر مسلمان نيستيد ، دست کم آزاده باشيد .  و به نظرم همين کافی است که من به اين شخصيت احترام بگذارم . گفتم که فکر نکنيد قصدم اهانت بوده .

/ 17 نظر / 6 بازدید
نمایش نظرات قبلی
سمن

به نامدار: می شه بگی غير مسلمان شدن چجوريه؟!تشريفات خيلی خاصی داره؟ اصلا مسلمان شدن ما ايرانی ها چجوری بوده؟غير از اينه که وقتی به دنيا اومديم چون توی يه خانواده مسلمان به دنيا اومديم اسممون شده مسلمان! برای من خيلی جالبه که اگر هم کسی بخواد بعد از اينکه خودش بزرگ شد از اين اسلام پيروی نکنه می شه کافر و خونش حلاله!(فکر کنم همينجوريه ديگه نه؟) اين هميشه واسه من جالب بوده. به سيروس: خيلی فکر نکن که اينجا جايی برای نفس کشيدن داری.نفس خيلی ها رو توی همين وبلاگستان بريدند

قلم

دوست عزیز خواننده همیشگی وبلاگت هستم و از بابت این پی نوشتت واقعا متاسفم.چیه فکر کردید که اگه با افکار خودمون و رک و راست یکی به نعل زدیم حتما باید به خاطر دلخوشکنک بازی بقیه و اینکه انگ نزنن یکی هم به میخ بکوبیم!! ایا این پی نوشت تو حکایت یکی به میخ یکی به نعل نیست!؟.موفق باشید. qhalam.blogspot

kati

khanumi fekr nemikoni eslam ,shie,masihiat,yahudiat,... chizi ghair az mosalmanha,shiayan,masihian,yahudian bashe??? manzuram ineke age masalan az ghiame emam hosain be ghalat taebir mishe va hame chizo michasbunan be oun va amsalesh vase inke kare khodeshun ro tojih konan in rabt be asl dare,age man ye ketab bekhunam va nafhmamesh va ghalat tafsiresh konam aya elzaman ,nevisande mozakhraf neveshte ,aya emkan nadare ke man nafahmide bashamesh? dust daram behem javab bedi chon man hamishe weblogeto mikhunam alaraghme inke nemishnasamet va khodam ham neminevisam vali khaili vaghta hes kardam dari jaye man minevisi va li in ye ghamo nafahmidam

دفتر نازیسم

زیاد اهل کامنت گذاشتن و این حرفها نیستم فقط میخواستم بگم وبلاگتون خیلی متفاوت و خوبه...موفق باشید

شيوا

برای من هم -توی اون چند سالی که تهران زندگی می‌کردم- شیوه‌ی عزاداری تهرانی‌ها در شب‌های محرم آزاردهنده بود، به خصوص که اون وقت‌ها خیلی مسلمان نبودم! توی محله‌ی ما که اصلا ساعت مشخصی برای دسته‌روی نداشتن و پسربچه‌ها هم که به عشق طبل‌زدن هر وقت دلشون می‌خواست راه می‌افتادن توی کوچه و خیابون! واقعا صدای بدی دارن اون طبل‌ها! ولی این‌جا اصلا این‌طوری نیست. هیأت‌ها رو گروه‌بندی می‌کنن و هر گروهی در شب خاصی اجازه‌ی دسته‌روی داره. بیشتر هم از سنج و زنجیر استفاده می‌کنن. معمولا از 8 شب شروع می‌شه و نهایتا ساعت 10 تمومه! همه وارد خیابونای اصلی می‌شن و آخرشم توی امام‌زاده جمع می‌شن. فکر کنم توی تهران هم، تو هر منطقه بشه یک هم‌چین نظمی برقرار کرد. شاید اگر از طریق مساجد بزرگ و اصلی هر منطقه اقدامی بشه، نتیجه بده!

ساناز

به نظرم شيوا جان در تهران در همان مسجد بزرگ منطقه هم تمايلی وجود ندارد به دادن نظم به اين عزاداری ها . بقيه هم که جرات اعتراض ندارند . ما هرچه داريم از عاشورا داريم !!!!

شيوا

در اسلام اون‌چه که اهمیت داره اینه که هر کاری به خاطر خدا باشه، از ابتدا تا انتها. اگر نتیجه‌ی کار اونی نشد که انتظار داشتیم، چندان مهم نیست به شرط این‌که در تمام طول مسیر با خدا باشی. ولی اگر به خاطر ندانم‌کاری یا بی‌عقلی شکست بخوری نمی‌تونی بگی من پیروزم چون کارم به خاطر خدا بوده. جنگ احد نمونه‌‌ی خوبیه!

شيوا

صحبت کردن با هر گروهی آداب و شرايط خودشو داره. همون‌طور که ما از مقامات کشور انتظار داریم در خارج از کشور آداب دیپلماسی رو رعایت کنن و با فحش و بد و بيراه جلو نرن! یادمه دو سه سال پیش جادی یک‌سری عکس از مراسم عاشورای میدون محسنی گذاشته بود توی سایتش و از نظمی که در مراسم بود، نوشته بود. اگرچه جسارتا انگار تهرانی‌ها به بی‌نظمی عادت کردن ولی نمی‌شه حکم کلی داد. بايد تلاش کرد ديگه!

شيوا

و يه چيز ديگه؛ اون جمله‌ی امام حسين اين‌طوريه: اگر «دين» نداريد،‌ دست کم آزاده باشيد.