یادداشت‌های یک اتوبوس سوار 10

خیلی روزها سر راه کمی خرید می‌کنم و با خودم می‌برم خانه. بخشی از راه را پیاده‌ام و بخشی را توی اتوبوس اغلب ایستاده. باید حواسم باشد که زیاد و سنگین خرید نکنم. اغلب خریدهایم را می‌گذارم توی کوله‌پشتی برای همین بیشتر وزنی که بتوانم به دستم بگیرم می‌توانم خرید کنم. اما وقتی اتوبوس شلوغ است هم حجم زیاد کیف کوله‌پشتی باعث مزاحمت است و اغلب مجبور می‌شوم کیف را روی یک شانه‌ام بیاندازم. همین می‌شود که سنگینی خریدها بیشتر آزاردهنده می‌شود. وقتی خرید به اصطلاح سوپری دارم، کار ساده است، امروز پنیر را می‌خرم، فردا ماست را. اما وقتی قرار است امشب سالاد درست کنم نمی‌شود امروز کاهو را بخرم فردا گوجه‌فرنگی را. گیرم که حواسم بود و از اول هفته هر روز یک قلم از سبزیجات را خریدم، با وسوسه دیدن رنگ میوه‌ها چه کنم؟ باز اگر زمستان باشد می‌توانم خودم را به خرید دو تا نارنگی و سه تا کیوی راضی کنم. اما وقتی تابستان است چطور بین شلیل و آلو و زردآلو و گیلاس و آلبالو و گیلبالو و انگور یاقوتی و انگور سیاه و انجیر و هلو و هلوانجیری و آلو سیاه...انتخاب کنم؟

شانه چپم درد دارد. اما گیلبالوها حرف نداشت. 

/ 3 نظر / 18 بازدید
خلوت یه مسافر

سلام.روزنوشته های زیبایی دارید.دعامیکنم ماشینی در زیر پایتان قرارگیرد تا به آرامش برسید،آمین

نگار

برای اینکه بفهمم گیلبالو چیه، مجبور شدم گوگل کنم! ببین چقدر دور شدم از کشورم، شهرم... دردم گرفت ولی دیدن اولین آدرس که وبلاگ تو بود در جواب گیلبالو و چند تا پایین‌تر یه نفر گفته بود گیلاس با طعم آلبالو، آروم شدم که انگار خلاقیت هم‌شهری‌های منه این میوه جدید و من خیلی دور نیستم :)

sara

نوش جاااان :)