در ستایش موقتی‌ها

 

صبح‌های زود محل کارم را دوست دارم. آرامم. همکار پرحرف عزیز هم‌اتاقی هنوز نرسیده و سرعت اینترنت شرکت هم خوب است. گاهی دلم می‌خواهد ساعت‌ها در همین وضعیت بمانم. ولی می‌دانم بیشتر از 15 دقیقه دیگر دوام نمی‌آورد. شاید همه دوست‌داشتنی بودنش به همین باشد که می‌دانم 15 دقیقه دیگر بیشتر دوام نمی‌آورد.

 

/ 5 نظر / 4 بازدید
علی حیدری

به نظرم آن «شاید» که گفته‌ای درست نیست. آرامش حق‌مان است. آنقدر زیر فشار بوده‌ایم که به این 15 دقیقه‌ها دلخوشیم. اگر محیط جامعه آنقدر آرام باشد که کارمان را بکنیم و به فکر آرام کردن اوضاع نباشیم آنوقت می‌توانیم فکر کنیم به چیزهای دیگر. به خیلی چیزهای دیگر.

سارا

من آخر شبها توی خانه این حالت را دارم...

سارا

ما تنوع طلبیم... کمال گراییم... دنبال دردسریم... دنبال ماجراجویی ایم...!!!؟؟؟ فکر نمی کنی یک دردیمان هست! امثال ما همان آدمی است که بهشتبرایش کسالت آور بود و همه نوع بشر را به این خرابه آورد که زجر بکشد!

نیلوفر هالی

سلام .... ارم میرم مکه(بار دوم هست) ... حلال کن سانازی .... خدا که خونه نیست اما اگه خواستی میتونم تو حیاط خونش پیغامتو برسونم.... به مامانت سلام برسون

ابراهیم

اگر برای اینترنت می ری می تونی زود تر هم بری سر کار، من هم صبح که کلاس دانشگاه ندارم دوست دارم، وقتی همه دارند می رن سر کار من با خیال راحت خوابم، البته می دونم بچه آرامش رو می گیره!!!