نازنینم !

 آمدنت مبارک !

منتظر میمانم که تولد دوباره ات را

تولد اولین کتابت را

تبریک بگویم .

حتی اگر صد سال طول بکشد !

قربون تو : پویا

این نوشته را روی یک کارت کوچک با عکس گل رز سفید ، امروز توی جلد دفتری پیدا کردم که داستانهایم را  مینویسم . دفتر را همراه همین کارت سال ۸۲ از پویا هدیه تولد گرفتم . آنقدر احساساتی شدم . کارت را گذاشته ام کنار کیبورد و مدام نگاهش میکنم . حس میکنم دیگر نمیتوانم ننویسم .

/ 2 نظر / 3 بازدید
Ng

are vaghean... mifahmam... vaghti ye nafar inghadr montazere,hatman bayad nevesht :)

Ng

oon webloget dochar moshkel shode?!! nemishe nazar gozasht :(