امروز سالروز در گذشت دکتر علی شريعتی است .

وقتی نوجوان بودم کتابهايش را ميخواندم و کلی تحت تاثير قرار ميگرفتم . نميتوانم بگويم که از اين موضوع خوشحالم ، اما پشيمان هم نيستم . اين دوره در زندگی من بايد طی ميشد . ولی حالا فکر ميکنم شريعتی هم جز کسانی است که هر وقت به اسلام ايراد ميگيری ميگويند اسلام واقعی اين نيست ، ولی هرگز پاسخ کاملی برای اينکه اسلام واقعی چه چيزی هست ، ندارند .

يک موقع دربست حرفهايش را قبول داشتم ، يک وقتی به حرفهايش شک داشتم ولی برايش احترام قائل بودم ، يک وقتی حرفهايش را قبول نداشتم ولی دوستش داشتم . حالا حتی دوستش هم ندارم . تمام شده ، برای من تمام شده .

هاشم آقاجري در گفت و گو با روز: شاگردان شريعتي نمره قبولي نمي گيرند

/ 4 نظر / 3 بازدید
شيوا

به نظر من کتاب‌های مطهری مرجع خيلی خوبی هستند برای خيلی از پرسش‌ها. و همين‌طور آقای جوادی آملی. منظورم اين نيست که با خوندن کتاب‌هاشون آدم مسلمون می‌شه يا می‌تونه نتیجه بگیره که اسلام خوبه يا بد، منظورم اينه که خيلی خوب ذهن آدم رو روشن می‌کنن. و توو مطمئنی که با يک اسلام‌شناس طرف هستی

شيوا

نمی‌دونم چرا کامنت اوليم ثبت نشد! من از پرشين‌بلاگ بسيار پرروتر هستم، پس دوباره می‌نويسم!:) من برای دکتر شريعتی احترام زيادی قائلم ولی فکر می‌کنم نمی‌شه شريعتی رو اسلام‌شناس دونست. يعنی اگه آدم با اين تلقی به نوشته‌های شريعتی نزديک بشه، ممکنه به جايی نرسه.

sirous

اسلام ايدئولوژيک! راستش اسلامی که شريعتی هم معرفی ميکرد اگه اسلام واقعی بود آش دهنسوزی نبود. راس ميگی تو زندگی همه ما بايد اين دوره بگذره وگرنه خطر تکرارش هميشه خدا برامون هست.

asal

من هنوز تو اون مرحله ام که دوستش دارم حتی اگر همه حرفهاشو قبول نداشته باشم ....